Ja! Online — 17 december 2012

Emilio Lopez is er kapot van. De voormalig international van het nationaal elektrisch rolstoelteam dreigt afscheid te moeten nemen van zijn sport nu zijn speelstoel defect is. Een nieuwe stoel kost hem 7.500 euro, waarvan de gemeente Capelle aan den IJssel 3.000 euro wil vergoeden. Het resterende bedrag moet hij zelf betalen. Tevergeefs klopte de 32-jarige Emilio aan bij verschillende fondsen. Deze stichtingen helpen alleen jongeren tot 21 jaar. Nu hij niet meer kan hockeyen ligt een sociaal isolement op de loer. Maar dat is niet het enige waar hij zich zorgen over maakt. ,,Als ik moet stoppen met hockey, heeft dat grote gevolgen voor mijn gezondheid.”

,,Ik kan een nieuwe stoel simpelweg niet betalen. Het is te duur. Maar ik probeer positief te blijven”, zegt Emilio met een voorzichtige glimlach. Al heel zijn leven kampt hij met de spierziekte HMSN. Naast de perikelen rondom het hockey, kreeg hij deze maand te horen dat zijn jaarcontract op het Albeda College niet wordt verlengd. Voor de zomer zag de wereld er nog heel anders uit. Toen was hij een van de sleutelspelers van het Nederlands team. Een selectie bestaande uit mensen met een handicap, die gebruik maken elektrische van een rolstoel. Maar nadat zijn vervoersmiddel het had begeven, ging het EK van deze zomer aan zijn neus voorbij.

Broer

Hij heeft het zichtbaar moeilijk als het kampioenschap ter sprake komt. ,,Ik was in de vorm van mijn leven, maar toen ging het mis. Mijn speciale speelstoel deed het niet meer. Ik kon niet deelnemen aan de trainingen in aanloop naar het EK. Daarom besloot de bondscoach mij niet te selecteren. Dat deed pijn, want ik ben al sinds 1996 international. Ik leef voor die sport.”

Vol trots laat de 32-jarige Nederlander met Spaanse roots een tatoeage zien op zijn linkeronderarm. ‘Emilio 9’ staat er in sierlijke letters op zijn huid. Het cijfer refereert aan het rugnummer waar hij al heel zijn leven mee speelt. Het getal droeg hij ook op de achterkant van zijn stoel tijdens zijn loopbaan als international. ,,Mijn broer kampt met dezelfde spierziekte als ik. Toen hij stopte met hockeyen ging zijn gezondheid achteruit. Ik wil niet dat mijn spieren verder verstijven, daarom is hockey voor mij van levensbelang.”

Oranje

Emilio heeft een tijdelijke oplossing gevonden, waardoor hij de draad inmiddels weer heeft kunnen oppakken bij zijn club Pont Rotterdam. Hij mag een rolstoel lenen van een leverancier die hem tot en met januari de tijd heeft gegeven om een oplossing te vinden. Maar daarna houdt het op. Per 1 februari moet Emilio een oplossing hebben gevonden om zijn stoel te financieren, anders dreigt een definitief afscheid van zijn sport. ,,Ik hoop mensen te vinden die mij willen sponsoren. Ik wil een einde aan deze onzekerheid. Mijn droom is om weer zorgeloos te kunnen te hockeyen. Wie weet keer ik dan weer terug in Oranje.”

Share

About Author

koen

(0) Readers Comments

Comments are closed.